Nieuwe perspectieven: een gesprek met dr. Stefanie Schmidt

Welke systeem- of procesverbetering leidt bijna altijd tot betere resultaten, maar wordt toch nog vaak onderschat?

Een vaak onderschatte maar zeer effectieve verbetering is de systematische betrokkenheid van de medewerkers die dagelijks met de processen werken. Zij kennen de knelpunten, tijdelijke oplossingen en kansen, en leveren vaak de snelste ‘quick wins’. Wanneer medewerkers actief worden betrokken bij verbeteringsinspanningen, neemt de bereidheid om nieuwe oplossingen te omarmen en te handhaven aanzienlijk toe. Vaak ontbreekt echter een duidelijke methode om ervaringskennis systematisch vast te leggen en om te zetten in verbeteringen.

Welk moeizaam verworven inzicht zou u zeker doorgeven?

Een belangrijk inzicht – hoewel ik vermoed dat het niemand echt omwegen bespaart – is dat expertise alleen niet voldoende is. Wat telt, is de bereidheid om beslissingen te nemen en daar verantwoordelijkheid voor te dragen. Dit verantwoordelijkheidsgevoel ontstaat niet vanzelf; het groeit door oefening, reflectie en een open houding ten opzichte van fouten – wat geen zwakte is, maar een teken van professionaliteit dat vertrouwen opbouwt.

Net zo belangrijk is het om vragen te stellen in plaats van uit onzekerheid te zwijgen. Vragen voorkomen misverstanden en versnellen echt leren.

Dus als er één ding is dat ik zou willen doorgeven, dan is het dit: neem moedige beslissingen, stel nieuwsgierige vragen en leer openlijk van fouten

Welke soorten uitdagingen van klanten spreken je het meest aan in je nieuwe functie als Senior Consultant bij PharmaKorell – en waarom?

Ik voel me vooral aangetrokken tot uitdagingen van klanten waarbij ik mijn ervaring op het gebied van farmaceutische contractproductie – met name op het gebied van steriele geneesmiddelen – direct kan toepassen om klanten op een zeer praktische manier te ondersteunen.

Tegelijkertijd kijk ik uit naar uitdagingen die me helpen om zowel technisch als methodologisch te groeien. De farmaceutische wereld is divers en ontwikkelt zich snel. De kans om verder te kijken dan mijn eerdere technische focus, nieuwe vakgebieden te verkennen en verschillende manieren van denken en werken te leren kennen, is voor mij zeer motiverend.

Wat mij uiteindelijk het meest boeit, is de mix: een gevarieerd ‘boeket’ van projecten, structuren en vraagstukken. Voor mij is het juist die afwisseling die de rol van consultant op dit moment zo aantrekkelijk maakt.

In tijden van capaciteitsbeperkingen kan de druk toenemen om batches bijzonder snel vrij te geven. Wat zijn voor jou als QP de zaken waarover niet te onderhandelen valt? Waar trek je de grens, ongeacht de omstandigheden?

De rol van de QP is door de wetgever bewust ingesteld als de laatste onafhankelijke waarborg tussen de productie en de patiënt, en dat is precies hoe ik het zie. Geneesmiddelen zijn een bijzonder product, en uiteindelijk gaat het altijd om mensen die erop vertrouwen dat wij onze verantwoordelijkheid serieus nemen. Ik trek de grens daar waar de veiligheid van de patiënt niet langer zonder enige twijfel kan worden gegarandeerd. Als er onzekerheden blijven bestaan, als er gegevens ontbreken of als risico’s niet volledig zijn beoordeeld, dan kan en mag ik een partij niet vrijgeven. Deze beslissing mag niet worden beïnvloed door tijdsdruk, commerciële belangen of externe verwachtingen.