Maintenance Assessment Process

Het doel

Iedere organisatie hanteert haar eigen prioriteiten en vereisten. De MAP-analyse kan flexibel worden aangepast om te voldoen aan de unieke behoeften van elke klant. Voorafgaand aan de start van een MAP, stelt de klant een lijst met onderwerpen samen om de beoordelingscriteria te definiëren. Deze onderwerpen stellen beide partijen in staat zich voor te bereiden op de meest effectieve uitvoering van de MAP. Het doel is om gebieden te identificeren die verbetering behoeven, verschillende mogelijkheden voor asset management te benutten en bij te dragen aan het bereiken van onderhoudsexcellentie.

Typische gebieden voor verbetering, na de gap-beoordeling, zijn onder andere:

• Er is een onjuiste toepassing van de onderhoudsstrategie en gebrek aan gedocumenteerde onderhoudsstrategieën;
• Onvolledige, inconsistente en onjuiste gegevens in het Computerized Maintenance Management System (CMMS) of Master Equipment List (MEL);
• Bill of Materials (BOM) niet ingevuld, gedeeltelijk of op een inconsistente manier;
• De Equipment Hierarchy is niet gestructureerd op een manier die efficiëntie in gegevensanalyse, onderhoudsplanning, registratie van storingen, enz. bevordert;
• Onderhoudstaken;
• Onderhoudsfrequenties.

Enkele weken na de afspraak met de klant, wordt er samen een routekaart opgesteld. Dit is inclusief mijlpalen, een tijdschema en een streefdatum voor de uitvoering van het plan.

Deze routekaart bestaat uit twee fases

Fase 1: In kaart brengen waar de verbeterpunten liggen.

Een MAP op locatie kan worden uitgevoerd door middel van rondleidingen, interviews, het beoordelen van onderhoudsprogramma’s, en kan ook kalibratie- en validatiegegevens omvatten. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een drieledige aanpak:

1. Er worden interviews uitgevoerd met belangrijke stakeholders, beginnend met managers, operationele supervisors, coördinatoren, onderhoudstechnici en andere relevante medewerkers, waaronder kalibratie- en validatie-ingenieurs. Deze interviews zijn zorgvuldig gestructureerd en gerelateerd aan beoordelingsonderwerpen en -criteria. Gedurende deze interviews kan de interviewer aanvullende documentatie opvragen, zoals SOP’s, voorbeelden van programma’s of processen.
2. Het uitvoeren van onderhoud wordt geobserveerd door middel van planning, opzet, ploegvergaderingen en de feitelijke uitvoering van preventieve/voorspellende onderhoudstaken. Indien beschikbaar, worden ook de vooraf gedefinieerde KPI’s nauwlettend in de gaten gehouden.
3. Waarnemingen van de critical equipment worden genoteerd en kunnen de feitelijke staat van de werkplaatsen en/of materiaalopslagplaatsen omvatten. Beschikbare gegevens en technische informatie, verzameld tijdens de shadow- en mappingperiode, zullen worden gecontroleerd en geëvalueerd op procesnaleving en volledigheid. De bevindingen worden geregistreerd en geanalyseerd om de ‘as found-status’ te definiëren.

Fase 2: “Improvements deployment”, moet gezien worden als de toekomstige situatie. In de “improvements deployment” fase ligt de focus op het implementeren van ‘best practices’ tools om de gedefinieerde gaps op te vullen.

Het volgende kan worden geoptimaliseerd of geïmplementeerd:

• Rollen en verantwoordelijkheden, zoals: effectieve communicatie, proceseigenaarschap en RCA's (Root Cause Analysis);
• Datasystemen, zoals: e-CMMS Maximo;
• Processen, zoals: workflowoptimalisatie, actual PM’s;
• Nieuwe manier van werken, met bijvoorbeeld de TPM-methode, verandermanagement en/of ECM’s Engineering Changes Management.

Conclusie

De gap-analyse is een van de meest effectieve manieren om groeikansen te ontdekken en compliance problemen aan te pakken. Bedrijven kunnen opnieuw naar hun doelen kijken om te zien of ze op de juiste weg zijn om ze te bereiken.

Het biedt jullie bedrijf een strategie op basis van gegevens, normen en best practices binnen de branche.